Home < promotie < In de kijker ... < Fietsprestatie
 
Agenda
Wedstrijden
AVS logo
Adverteren
In de kijker ...
Fietsprestatie
 
        
  
FEDERAAL PARLEMENTSLID STEFAAN VERCAMER MET DE FIETS NAAR COMPOSTELLA

Paasmaandag was het zover. Dan fietste Stefaan VERCAMER uit Ename de laatste 850 kilometer van Pamplona naar Santiago de Compostella (Noord-Spanje naar de Portugese grens toe), een van de meest gekende bedevaartsoorden uit de hele wereld.
Stefaan Vercamer : “Ik hoopte in 7 fietsdagen mijn doel te bereiken of gemiddeld 100 à 120 km per dag.
Op het eerste zicht misschien niet zo’n zware opdracht, maar mensen die de tocht al deden zeiden me dat het een lastig parcours is met nog vier “bergritten”. Ik heb me er de laatste weken wat op voorbereid door in onze Vlaamse Ardennen regelmatig fietstochten van 40 tot 70 km af te werken, maar ik ben nu ook niet de meest getalenteerde wielrenner nietwaar. Ik moest het vooral van mijn karakter hebben en niet zozeer van mijn fietstalent.”
 

  IN VIJF ETAPPES
 
De tocht naar Compostella begon reeds in september 2008. Wegens weinig vrije tijd moest de pelgrimstocht naar Compostella in etappes georganiseerd worden.
De meeste pelgrims doen de bedevaart in één stuk, hetzij te voet of met de fiets. De totale afstand is zo’n 2000 kilometer van bij ons. Met de fiets ben je dan al gauw 4 weken onderweg. In mijn job is dat niet zo gemakkelijk te doen. Vandaar dat ik er samen met mijn kompaan Karel uit Antwerpen (een vroegere studievriend) voor geopteerd heb om de tocht in etappes af te leggen. We vertrokken in september 2008 op een regenachtige zondag, met de zegen van onze pasoor Amand Durieu, vanaf de kerk van Ename en reden die dag tot in Arras. Tijdens de Kerstvakantie reden we 3 dagen in een bijtende vrieskou van Arras naar Chartres. Voor het traject Chartres-Poitiers hadden we vier fietsdagen nodig tijdens de paasvakantie van vorig jaar en in augustus fietsten we in zes dagen van Poitiers tot net over de Pyreneeën naar Pamplona. En nu dus de laatste trip naar Compostella, samen met mijn kompaan Karel en onder deskundige begeleiding van chauffeur, volger en reporter Bertram.
 

EEN VAN DE 10.000 PELGRIMS

2010 is een Heilig jaar in Compostela, want de naamdag van de Heilige apostel Jacobus, 25 .uli, valt op een zondag. Opnieuw worden tienduizenden bedevaarders verwacht uit de hele wereld. Vorig jaar kwamen 52.000 pelgrims uit 80 landen via de “Franse route”die ik volgde.
Bij zo’n pelgrimstocht hoort een officiële pelgrimspas.
Die pas heeft twee bedoelingen: het is een officieel document waarmee je je kenbaar maken onderweg om gemakkelijker een overnachting of hulp te vinden. Iedereen draagt ook een St Jacobsschelp mee om herkenbaar te zijn als pelgrim. Daarnaast is die pas ook een officieel document dat je onderweg regelmatig moet laten afstempelen in kathedralen of parochies van de plaatsen waar je passeert. Zo lever je het bewijs dat je de tocht effectief hebt afgelegd. Het is pas na het voorleggen van dit officieel stempelboekje dat je officieel als pelgrim naar Compostella aanvaard wordt en een soort oorkonde krijgt. De traditie zegt ook dat dan al je zonden vergeven worden.


EEN UNIEKE ERVARING

Stefaan Vercamer : “Het is een unieke ervaring zo’n pelgrimstocht. Het is de combinatie van de fysieke inspanning, de momenten van stilte, rust en bezinning onderweg, de culturele ontdekking en de het prachtig decor van de natuur die deze ervaring zo uniek maakt.
We hadden de ganse week goed weer (wel zeer koude ochtenden) en kwamen gezond en wel aan (niettegenstaande mijn kompaan twee dagen heeft moeten afhaken met maag- en dramproblemen). Ik heb tijdens die week de Spaanse cultuur (Léon, Burgos, Pamplona, Fromista, Compostella,…) en het Spaanse leven zoals het is (eten, dagritme, …) heel erg leren waarderen en ik beveel deze tocht aan iedereen aan die eens een andere uitdaging naast het lopen zoekt. Het is een lastig parcours, maar telkens je een bergtop bereikt heb je een voldaan gevoel en sta je midden in een schilderij van en prachtig natuurdecor.
Maandag 12 april in de late namiddag stonden we voor de kathedraal van Compostella. Moe, voldaan en content. Geen gevoel van euforie, maar van rust en tevredenheid. Uiteraard hebben we dan een goeie pint gedronken en de Spaanse Tapas laten smaken.”
      

Meer info:
http://www.compostelagenootschap.be